از همه چیز یه ذره
اللهم اجعل عواقب امورنا خیرا

مرتبه
تاریخ : سه شنبه 9 تیر 1394




ارسال توسط jalal
مرتبه
تاریخ : سه شنبه 2 تیر 1394
اعمال مخصوص سحرگاهان 
در اعمال سحرهاى ماه مبارك رمضان امورى مستحب است:
1ـ خوردن سحرى; كه در روایتى از رسول خدا(صلى الله علیه وآله) آمده است كه خوردن سحرى را ترك نكنید; هرچند یك عدد خرما باشد.(1)
در روایت دیگرى رسول خدا(صلى الله علیه وآله) فرمود: فرشتگان براى كسانى كه در سحرها، طلب آمرزش مى كنند و سحرى مى خورند، استغفار مى كنند.(2)
2ـ خواندن سوره «إنّا أنزلناه» به هنگام خوردن سحرى; 
در روایتى از امام صادق(علیه السلام) آمده است كه هر مؤمنى، در وقت افطار و خوردن سحرى، این سوره را بخواند، در میان این دو وقت ثواب شهیدان را دارد.(3)
3ـ خواندن دعاى سحر
این دعا كه داراى مضامین ارزشمند و بیانگر عظمت اوصاف الهى است، انسان را در مسیر كمال معنوى و سیر و سلوك الى اللّه بسیار كمك مى كند و توجّه به معانى آن، معارف توحیدى ناب و خالص را به ما مى آموزد.
درباره این دعاى باعظمت، از امام رضا(علیه السلام) نقل شده كه فرمود: این دعا را امام باقر(علیه السلام) در سحرهاى ماه مبارك رمضان مى خواند و مى فرمود: اسم اعظم الهى در آن است و در سرعت اجابت دعا بسیار مؤثّر است. دعا این است:  
اَللّهُمَّ اِنّى اَسْئَلُكَ مِنْ بَهآئِكَ بِاَبْهاهُ، وَكُلُّ بَهآئِكَ بَهِىٌّ، اَللّهُمَّ اِنّى اَسْئَلُكَ
خدایا از تو خواهم به درخشنده ترین مراتب درخشندگیت با این كه تمام مراتب آن درخشنده است خدایا درخواست كنم به همه
بِبَهآئِكَ كُلِّهِ، اَللّـهُمَّ اِنّى اَسْئَلُكَ مِنْ جَمالِكَ بِاَجْمَلِهِ، وَكُلُّ جَمالِكَ
مراتب درخشندگیت خدایا از تو خواهم به زیباترین مراتب جمالت با این كه تمام
جَمیلٌ، اَللّـهُمَّ اِنّى اَسْئَلُكَ بِجَمالِكَ كُلِّهِ، اَللّـهُمَّ اِنّى اَسْئَلُكَ مِنْ جَلالِكَ
مراتب جمالت زیباست خدایا از تو خواهم به همه مراتب جمالت خدایا از تو خواهم به باشكوهترین مراتب جلالت
بِاَجَلِّهِ، وَكُلُّ جَلالِكَ جَلیلٌ، اَللّـهُمَّ اِنّى اَسْئَلُكَ بِجَلالِكَ كُلِّهِ، اَللّـهُمَّ
با این كه تمام مراتب جلال تو باشكوه است خدایا از تو خواهم به همه مراتب جلالت خدایا
اِنّى اَسْئَلُكَ مِنْ عَظَمَتِكَ بِاَعْظَمِها، وَكُلُّ عَظَمَتِكَ عَظَیمَةٌ، اَللّهُمَّ اِنّى
از تو خواهم به بزرگترین مرتبه عظمتت با این كه تمام مراتب عظمتت بزرگ است خدایا از تو
اَسْئَلُكَ بِعَظَمَتِكَ كُلِّها، اَللّهُمَّ اِنّى اَسَئَلُكَ مِنْ نُورِكَ بِاَنْوَرِهِ، وَكُلُّ نُورِكَ
خواهم به همه مراتب عظمتت خدایا از تو خواهم به نورانى ترین مراتب روشنیت با این كه تمام مراتب
نَیِّرٌ، اَللّهُمَّ اِنّى اَسْئَلُكَ بِنُورِكَ كُلِّهِ، اَللّهُمَّ اِنّى اَسْئَلُكَ مِنْ رَحْمَتِكَ
روشنیت نورانى است خدایا از تو خواهم به همه مراتب نورت خدایا از تو خواهم به وسیعترین مراتب
بِاَوْسَعِها، وَكُلُّ رَحْمَتِكَ واسِعَةٌ، اَللّهُمَّ اِنّى اَسْئَلُكَ بِرَحْمَتِكَ كُلِّها، اَللّـهُمَّ
رحمتت با این كه تمام مراتب رحمتت وسیع است خدایا از تو خواهم به همه مراتب رحمتت خدایا
اِنّى اَسْئَلُكَ مِنْ كَلِماتِكَ بِاَتَمِّها، وَكُلُّ كَلِماتِكَ تآمَّةٌ، اَللّهُمَّ اِنّى اَسْئَلُكَ
از تو خواهم به تمامترین كلمات (و سخنانت) با این كه همه سخنانت تمام است خدایا از تو خواهم
بِكَلِماتِكَ كُلِّهَا، اَللّهُمَّ اِنّى اَسْئَلُكَ مِنْ كَمالِكَ بِاَكْمَلِهِ، وَكُلُّ كَمالِكَ كامِلٌ،
به همه سخنانت خدایا از تو خواهم به كاملترین مرتبه كمالت با این كه تمام مراتب كمالت كامل است
اَللّهُمَّ اِنّى اَسْئَلُكَ بِكَمالِكَ كُلِّهِ، اَللّـهُمَّ اِنّى اَسْئَلُكَ مِنْ اَسمآئِكَ بِاَكْبَرِها،
خدایا از تو خواهم به همه مراتب كمالت خدایا از تو خواهم به بزرگترین نامهایت
وَكُلُّ اَسْمآئِكَ كَبیرَةٌ، اَللّهُمَّ اِنّى اَسْئَلُكَ بِاَسْمآئِكَ كُلِّها، اَللّهُمَّ اِنّى اَسْئَلُكَ
با این كه تمام نامهایت بزرگ است خدایا از تو خواهم به همه نامهایت خدایا از تو خواهم
مِنْ عِزَّتِكَ باَعَزِّها، وَكُلُّ عِزَّتِكَ عَزیزَةٌ، اَللّهُمَّ اِنّى اَسْئَلُكَ بِعِزَّتِكَ كُلِّها،
به عزیزترین مقام عزتت گرچه همه مراتب عزتت عزیز است خدایا از تو خواهم به همه مراتب عزتت
اَللّهُمَّ اِنّى اَسْئَلُكَ مِنْ مَشِیَّتِكَ بِاَمْضاها، وَكُلُّ مَشِیَّتِكَ ماضِیَةٌ، اَللّهُمَّ اِنّى
خدایا از تو خواهم به حق گذراترین مشیتت گرچه تمام مراتب مشیتت گذراست خدایا از تو
اَسْئَلُكَ بِمَشِیَّتِكَ كُلِّها، اَللّهُمَّ اِنّى اَسْئَلُكَ مِنْ قُدْرَتِكَ بِالْقُدْرَةِ الَّتِى
خواهم تمام مراتب مشیتت خدایا از تو خواهم به حق آن قدرتت كه احاطه پیدا كردى
اسْتَطَلْتَ بِها عَلى كُلِّ شَىْء، وَكُلُّ قُدْرَتِكَ مُسْتَطیلَةٌ، اَللّهُمَّ اِنّى اَسْئَلُكَ
بدان بر هر چیز گرچه تمام مراتب قدرتت چنین است خدایا از تو خواهم
بِقُدْرَتِكَ كُلِّها، اَللّهُمَّ اِنّى اَسْئَلُكَ مِنْ عِلْمِكَ بِاَنْفَذِهِ، وَكُلُّ عِلْمِكَ نافِذٌ،
به همه مراتب قدرتت خدایا از تو خواهم به حق نافذترین مراتب دانشت گرچه تمام مراتب دانشت نافذ است
اَللّـهُمَّ اِنّى اَسْئَلُكَ بِعِلْمِكَ كُلِّهِ، اَللّـهُمَّ اِنّى اَسْئَلُكَ مِنْ قَوْلِكَ بِاَرْضاهُ،
خدایا از تو خواهم به تمام مراتب دانشت خدایا از تو خواهم به حق پسندیده ترین سخنانت
وَكُلُّ قَوْلِكَ رَضِىٌّ، اَللّـهُمَّ اِنّى اَسْئَلُكَ بِقَوْلِكَ كُلِّهِ، اَللّـهُمَّ اِنّى اَسْئَلُكَ مِنْ
با این كه همه سخنانت پسندیده است خدایا از تو خواهم به حق همه سخنانت خدایا از تو خواهم به حق
مَسآئِلِكَ بِاَحَبِّها اِلَیْكَ، وَكُلُّ مَسآئِلِكَ اِلَیْكَ حَبیبَةٌ، اَللّـهُمَّ اِنّى اَسْئَلُكَ
محبوبترین خواسته هایت پیش تو گرچه همه خواسته هایت پیش تو محبوب است خدایا از تو خواهم
بِمَسآئِلِكَ كُلِّها، اَللّهُمَّ اِنّى اَسْئَلُكَ مِنْ شَرَفِكَ بِاَشْرَفِهِ، وَكُلُّ شَرَفِكَ
به حق همه خواسته هایت خدایا از تو خواهم به حق شریفترین مراتب شرفت با این كه تمام مراتب آن
شَریفٌ، اَللّـهُمَّ اِنّى اَسْئَلُكَ بِشَرَفِكَ كُلِّهِ، اَللّـهُمَّ اِنّى اَسْئَلُكَ مِنْ سُلْطانِكَ
شریف است خدایا از تو خواهم به همه مراتب شرفت خدایا از تو خواهم به حق ابدى ترین مراتب سلطنت
بِاَدْوَمِهِ، وَكُلُّ سُلطانِكَ دآئِمٌ، اَللّـهُمَّ اِنّى اَسْئَلُكَ بِسُلْطانِكَ كُلِّهِ، اَللّـهُمَّ
گرچه تمام مراتب سلطنتت جاویدان است خدایا از تو خواهم به حق تمام مراتب سلطنتت خدایا
اِنّى اَسْئَلُكَ مِنْ مُلْكِكَ بِاَفْخَرِهِ، وَكُلُّ مُلْكِكَ فاخِرٌ، اَللّـهُمَّ اِنّى اَسْئَلُكَ
از تو خواهم به حق گرانمایه ترین مراتب فرمانرواییت گرچه تمام مراتب فرمانرواییت گرانمایه است خدایا از تو خواهم
بِمُلْكِكَ كُلِّهِ، اَللّـهُمَّ اِنّى اَسْئَلُكَ مِنْ عُلُوِّكَ بِاَعْلاهُ، وَكُلُّ عُلُوِّكَ عال،
به همه مراتب فرمانرواییت خدایا از تو خواهم به والاترین مقام بلندت گرچه همه مراتب آن والاست
اَللّهُمَّ اِنّى اَسْئَلُكَ بِعُلُوِّكَ كُلِّهِ، اَللّـهُمَّ اِنّى اَسْئَلُكَ مِنْ مَنِّكَ بِاَقْدَمِهِ، وَكُلُّ
خدایا از تو خواهم به همه مراتب بلندیت خدایا از تو خواهم به حق قدیمترین نعمتت گرچه
مَنِّكَ قَدیمٌ، اَللّـهُمَّ اِنّى اَسْئَلُكَ بِمَنِّكَ كُلِّهِ، اَللّـهُمَّ اِنّى اَسْئَلُكَ مِنْ آیاتِكَ
همه نعمتهایت قدیم است خدایا از تو خواهم به حق نعمتهایت خدایا از تو خواهم به حق
بِاَكْرَمِها، وَكُلُّ آیاتِكَ كَریمَةٌ، اَللّـهُمَّ اِنّى اَسْئَلُكَ بِآیاتِكَ كُلِّها، اَللّـهُمَّ اِنّى
گرامى ترین آیاتت گرچه همه آیات تو گرامى است خدایا از توخواهم به حق همه آیاتت خدایا از تو
اَسْئَلُكَ بِما اَنْتَ فیهِ مِنَ الشَّاْنِ وَالْجَبَرُوتِ، وَاَسْئَلُكَ بِكُلِّ شَاْن وَحْدَهُ
خواهم بدانچه در آنى از شأن و مقام و بزرگى و از تو خواهم به هر شأن و مقامى جدا
وَجَبَرُوت وَحْدَها، اَللّـهُمَّ اِنّى اَسْئَلُكَ بِما تُجیبُنى [بِه] حینَ اَسْئَلُكَ،
و به هر بزرگى جداگانه خدایا از تو خواهم به آنچه اجابت كنى دعایم را هنگامى كه از تو خواهم
فَاَجِبْنى یا اَللهُ.
كه اجابت كنى اى خدا.
آنگاه هر حاجت كه دارى از خدا طلب كن كه برآورده مى شود، ان شاءاللّه تعالى.(4)
4- دعاى ابوحمزه ثمالى
5ـ مختصرترین دعاى سحر(دعاى بسیار پرمحتوا)
یا مَفْزَعى عِنْدَ كُرْبَتى، وَیا غَوْثى عِنْدَ شِدَّتى، اِلَیْكَ فَزِعْتُ، وَبِكَ
اى پناهگاهم در هنگام غمزدگى و اى دادرسم در هنگام سختى و دشوارى به درگاهت زارى كنم و به تو
اسْتَغَثْتُ، وَبِكَ لُذْتُ، لا اَلُوذُ بِسِواكَ، وَ لا اَطْلُبُ الْفَرَجَ اِلاَّ مِنْكَ، فَاَغِثْنى
استغاثه كنم و به تو پناه آرم و بجز تو به دیگرى پناه نبرم و گشایش را جز از تو نخواهم پس بدادم برس
وَ فَرِّجْ عَنّى، یا مَنْ یَقْبَلُ الْیَسیرَ، وَ یَعْفُو عَنِ الْكَثیرِ، اِقْبَلْ مِنِّى الْیَسیرَ،
و گشایشى به من ده اى كه بپذیرى (طاعت) اندك را و بگذرى از (گناه)بسیار بپذیر از من (طاعت) اندك را
وَاعْفُ عَنِّى الْكَثیرَ، اِنَّكَ اَنْتَ الْغَفُورُ الرَّحیمُ، اَللّـهُمَّ اِنّى اَسْئَلُكَ ایماناً
و بگذر از (گناه) بسیار كه براستى تو آمرزنده و مهربانى خدایا از تو ایمانى خواهم كه
تُباشِرُ بِهِ قَلْبى، وَیَقیناً حَتّى اَعْلَمَ اَنَّهُ لَنْ یُصیَبنى اِلاَّ ما كَتَبْتَ لى،
همیشه دلم با آن همراه باشد و یقینى خواهم كه (بدان وسیله) بدانم كه چیزى به من نرسد جز آنچه برایم نوشته اى
وَ رَضِّنى مِنَ الْعَیْشِ بِما قَسَمْتَ لى، یا اَرْحَمَ الرّاحِمینَ، یا عُدَّتى فى
و خشنودم كن از زندگى به همان كه نصیبم كرده اى اى مهربانترین مهربانان اى ذخیره ام در
كُرْبَتى، وَ یا صاحِبى فى شِدَّتى، وَ یا وَلِیّى فى نِعْمَتى، وَیا غایَتى فى
غمندگى و اى یار همراهم در سختى و اى سرپرستم در نعمت و اى منتهاى شوق و
رَغْبَتى، اَنْتَ السّاتِرُ عَوْرَتى، وَ الاْمِنُ رَوْعَتى، وَ الْمُقیلُ عَثْرَتى، فَاغْفِرْ
رغبتم تویى پوشاننده زشتیهایم و امان بخش هراس و دلهره ام و چشم پوش لغزشم پس بیامرز
لى خَطیئَتى، یا اَرْحَمَ الرّاحِمینَ.(17)
خطایم را اى مهربانترین مهربانان.

خواندن این تسبیحات، كه در كتب معتبر آمده است:
سُبْحـانَ مَنْ یَعْلَمُ جَوارِحَ الْقُلُوبِ، سُبْحانَ مَنْ یُحْصى عَدَدَ الذُّنُوبِ،
منزه است آن كه مصیبات و تأثرات دلها را داند منزه است آن كه شماره گناهان را دارد
سُبْحانَ مَنْ لا یَخْفى عَلَیْهِ خافِیَةٌ فِى السَّماواتِ وَالاَْرَضینَ، سُبْحـانَ
منزه است آن كه چیزى در آسمانها و زمینها بر او پنهان نماند منزه است
الرَّبِّ الْوَدُودِ، سُبْحـانَ الْفَرْدِ الْوِتْرِ، سُبْحانَ الْعَظیمِ الاَْعْظَمِ، سُبْحـانَ
پروردگار مهرپیشه منزه است یكتاى یگانه منزه است خداى بزرگ و بزرگتر منزه است
مَنْ لا یَعْتَدى عَلى اَهْلِ مَمْلَكَتِهِ، سُبْحانَ مَنْ لا یُؤاخِذُ اَهْلَ الاَْرْضِ
آن كه ستم بر اهل كشور خود نكند منزه است آن كه نگیرد زمینیان را
بِاَلْوانِ الْعَذابِ، سُبْحـانَ الْحَنّانِ الْمَنّانِ، سُبْحـانَ الرَّؤوفِ الرَّحیمِ،
به عذاب رنگارنگ منزه است احسان بخش پرنعمت منزه است خداى رؤوف مهربان
سُبْحـانَ الْجَبّارِ الْجَوادِ، سُبْحـانَ الْكَریمِ الْحَلیمِ، سُبْحـانَ الْبَصیرِ
منزه است خداى مقتدر بخشنده منزه است (خداى) بزرگوار بردبار منزه است (خداى) بیناى
الْعَلیمِ، سُبْحـانَ الْبَصیرِ الْواسِعِ، سُبْحـانَ اللهِ عَلى اِقْبالِ النَّهارِ،
دانا منزه است بیناى وسعت بخش منزه است خدا هنگام آمدن روز
سُبْحـانَ اللهِ عَلى اِدْبارِ النَّهارِ، سُبْحـانَ اللهِ عَلى اِدْبارِ اللَّیْلِ وَاِقْبالِ
منزه است خدا هنگام رفتن روز منزه است خدا در وقت رفتن شب و آمدن
النَّهارِ(18)، وَلَهُ الْحَمْدُ وَالْمَجْدُ وَالْعَظَمةُ وَالْكِبرِیآءُ، مَعَ كُلِّ نَفَس وَكُلِّ طَرْفَةِ
روز و از آن اوست ستایش و شوكت و بزرگى و كبریا با هر نفس كشیدن و هر
عَیْن، وَكُلِّ لَمْحَة سَبَقَ فى عِلْمِهِ، سُبْحانَكَ مِلاَْ ما اَحْصى كِتابُكَ،
چشم به هم زدن و هر اشاره اى كه در علم او گذشته است منزهى تو به پُرى آنچه كتاب تو احصا كند
سُبْحانَكَ زِنَةَ عَرْشِكَ، سُبْحانَكَ سُبْحانَكَ سُبْحانَكَ.(19)
منزهى تو هموزن عرشت منزهى تو، منزهى تو، منزهى تو.
یادآورى: البتّه اگر نیّت روزه را بعد از خوردن سحرى كند بهتر است، و از اوّل شب تا به آخر نیز مى توان نیّت كرد; بلكه همین مقدار كه مى داند و قصد دارد فردا از براى خدا روزه بگیرد كافى است و همان طور كه قبلاً گفتیم بسیار شایسته است كه در سحرها نماز شب را ترك نكند.


ادامه مطلب
ارسال توسط jalal
مرتبه
تاریخ : پنجشنبه 28 خرداد 1394
روز اوّل ماه 
براى روز اوّل ماه رمضان اعمالى به شرح زیر نقل شده است:
غسل كند.(1)
2ـ خود را با گلاب خوشبو سازد.(2)
دو ركعت نماز بگزارد و در ركعت اوّل سوره حمد و سوره انّا فتحنا و در ركعت دوم حمد و هر سوره اى كه خواست، بخواند. در روایتى آمده است هر كس این نماز را بخواند خداوند بدى ها را در آن سال از وى دفع كند و تا سال آینده در پناه حمایت خدا باشد.(3)
دو ركعت نماز اوّل ماه را بجا آورد و صدقه بپردازد.(4)
5ـ بعد از طلوع فجر این دعا را بخواند: 
 بعد از طلوع فجر این دعا را بخواند:  
اَللّهُمَّ قَدْ حَضَرَ شَهْرُ رَمَضانَ، وَقَدِ افْتَرَضْتَ عَلَیْنا صِیامَهُ، وَاَنْزَلْتَ فیهِ
خدایا ماه رمضان آمد و تو روزه آن را بر ما واجب كرده اى و نازل فرموده اى در آن
الْقُرآنَ، هُدىً لِلنّاسِ وَبَیِّنات مِنَ الْهُدى وَالْفُرْقانِ، اَللّهُمَّ اَعِنّا عَلى
قرآن را كه راهنماى مردم و حجتهایى از هدایت و تمیز (میان حق و باطل) است خدایا كمك ده ما را بر گرفتن
صِیامِهِ، وَتَقَبَّلْهُ مِنّا، وَتَسَلَّمْهُ مِنّا، وَسَلِّمْهُ لَنا فى یُسْر مِنْكَ وَعافِیَة، اِنَّكَ
روزه اش و آن را از ما بپذیر و بخوبى از ما دریافتش كن و سالمش گردان براى ما در آسودگى و عافیت خودت كه همانا تو
عَلى كُلِّ شَىْء قَدیرٌ.(5)
بر هر چیز توانائى.
6ـ «علاّمه مجلسى» در «زادالمعاد» فرموده است: «شیخ كلینى» و «شیخ طوسى» و دیگران به سند صحیح روایت كرده اند كه حضرت امام موسى كاظم(علیه السلام) فرمود: در روز اوّل ماه مبارك رمضان این دعا را بخوان و فرمود: هر كس این دعا را از براى رضاى خدا و بدون شائبه اغراض فاسد و ریا، بخواند، در آن سال فتنه و گمراهى به او نرسد و آفتى كه به دین، یا بدن او ضرر رساند، متوجّه او نخواهد شد و خداوند متعال او را از شرّ بلاهاى آن سال حفظ كند، و آن دعا این است:


متن دعا در قسمت ادامه مطلب 


ادامه مطلب
طبقه بندی: اعمال ماه ها، 
برچسب ها: اعمال روز اول ماه رمضان، ماه رمضان، روز اول ماه، اعمال ماه رمضان،
ارسال توسط jalal
مرتبه
تاریخ : چهارشنبه 27 خرداد 1394

براى شب اوّل ماه چند عمل ذكر شده است:

به سراغ رؤیت هلال برود كه بعضى آن را واجب (كفایى) دانسته اند.
2ـ وقتى هلال را رؤیت كرد، طبق روایتى از امام صادق(علیه السلام) رو به قبله نماید و دست ها را به آسمان بلند كند و خطاب به هلال كند و بگوید: 
رَبّـى وَرَبُّـكَ اللهُ رَبُّ الْعـالَمینَ، اَللّـهُمَّ اَهِلَّـهُ عَلَیْنا بِـالاَْمْـنِ
پروردگار من و پروردگار تو خدا پروردگار جهانیان است خدایا این ماه را بر ما نو كن با امنیّت
وَالاِْیمانِ، وَالسَّلامَةِ وَالاِْسْلامِ، وَالْمُسارَعَةِ اِلى ما تُحِبُّ وَتَرْضى،
و ایمان و سلامتى و اسلام و پیشى گرفتن بدانچه تو دوست دارى و خشنود شوى
اَللّـهُمَّ بارِكْ لَنا فى شَهْرِنا هذا، وَارْزُقْنا خَیْرَهُ وَعَوْنَهُ، وَاصْرِفْ عَنّا ضُرَّهُ
خدایا بركت ده به ما در این ماه و خیر و خوبى و كمك آن را روزى ما كن و بگردان از ما زیان این ماه
وَشَرَّهُ، وَبَلائَهُ وَفِتْنَتَهُ.(1)
و شر و بلا و فتنه اش را.
روایت شده كه حضرت رسول(صلى الله علیه وآله) وقتى كه هلال ماه رمضان را رؤیت مى كرد، روى شریف را به جانب قبله مى فرمود و مى گفت:
اَللّـهُمَّ اَهِلَّهُ عَلَیْنا بِالاَْمْنِ والاِْیمانِ، وَالسَّلامَةِ وَالاِْسْلامِ، وَالْعافِیَةِ
خدایا این ماه را بر ما نو كن به امنیّت و ایمان و تندرستى و اسلام و عافیت كامل
الْمُجَلَّلَةِ، وَدِفاعِ الاَْسْقامِ، وَ الرِّزْقِ الْواسِعِ، وَالْعَوْنِ عَلَى الصَّلاةِ
و دفاع از دردها و روزى وسیع و كمك بر نماز
وَالصِّیامِ وَ الْقِیامِ، وَ تِلاوَةِ الْقُرْآنِ، اَللّـهُمَّ سَلِّمْنا لِشَهْرِ رَمَضانَ، وَ تَسَلَّمْهُ
و روزه و شب زنده دارى و تلاوت قرآن خدایا سالم كن ما را براى ماه رمضان و سالم
مِنّا، وَسَلِّمْنا فیهِ حَتّى یَنْقَضِىَ عَنّا شَهْرُ رَمَضانَ، وَ قَدْ عَفَوْتَ عَنّا،
از ما دریافتش كن وما را در آن سالم بدار تا بگذرد از ما ماه رمضان و تو از ما گذشته باشى
وَغَفَرْتَ لَنا وَرَحِمْتَنا.(2)
و ما را آمرزیده و مورد مهر خویش قرار داده باشى.
و از حضرت صادق(علیه السلام) نقل شده است كه چون رؤیت هلال كردى بگو:
اَللّـهُمَّ قَدْ حَضَرَ شَهْرُ رَمَضانَ، وَقَدِ افْتَرَضْتَ عَلَیْنا صِیامَهُ، وَاَنْزَلْتَ
خدایا ماه رمضان آمد و تو واجب كرده اى بر ما روزه این ماه را و فرو فرستادى در آن
فیهِ الْقُرْآنُ، هُدىً لِلنّاسِ وَبَیِّنات مِنَ الْهُدى وَالْفُرْقانِ، اَللّهُمَّ اَعِنّا عَلى
قرآن را كه راهنماى مردم است و حجتهایى از هدایت و تمیز حق و باطل است خدایا كمك بده ما را بر
صِیامِهِ، وَتَقَبَّلْهُ مِنّا، وَسَلِّمْنا فیهِ، وَسَلِّمْنا مِنْهُ، وَسَلِّمْهُ لَنا فى یُسْر
روزه آن و آن را از ما بپذیر و سالم بدار ما را در این ماه و از این ماه و آن را نیز براى ما سالم گردان در آسانى
مِنْكَ وَعافِیَة، اِنَّكَ عَلى كُلِّ شَىْء قَدیرٌ، یا رَحْمنُ یا رَحیمُ.(3)
و تندرستى كه براستى تو بر هر چیز قادرى اى بخشاینده اى مهربان.
3ـ «سیّد بن طاووس»(رحمه الله) روایت كرده كه روزى حضرت امام زین العابدین(علیه السلام) عبور مى كرد كه نظرش به هلال ماه رمضان افتاد، ایستاد و گفت:
اَیُّهَا الْخَلْقُ الْمُطیعُ الدّائِبُ السَّریعُ، اَلْمُتَرَدِّدُ فى مَنازِلِ التَّقْدیرِ،
اى مخلوق فرمانبردار پیوسته (در حركت) و شتابان و رفت و آمد كننده در منزلهاى معیّن
اَلْمُتَصَرِّفُ فى فَلَكِ التَّدْبیرِ، امَنْتُ بِمَنْ نَوَّرَ بِكَ الظُّلَمَ، وَاَوْضَحَ بِكَ الْبُهَمَ،
و گردش كننده در مدار تدبیر ایمان دارم به آن خدایى كه تاریكیها را به تو روشن كرد و راههاى ناپیدا و مبهم را به تو آشكار كرده
وجَعَلَكَ ایَةً مِنْ ایاتِ مُلْكِهِ، وَعَلامَةً مِنْ عَلاماتِ سُلْطانِهِ، فَحَدَّ بِكَ
و تو را نشانه اى از نشانه هاى فرمانرواییش و علامتى از علامات سلطنتش قرار داده و زمان را به تو
الزَّمانَ، وَامْتَهَنَكَ بِالْكَمالِ وَالنُّقْصانِ، وَالطُّلُوعِ والاُْفُولِ، وَالاِْنارَةِ
محدود ساخت و تو را واداشت به كمال و نقصان و طلوع و غروب و پرتوافكنى
وَالْكُسُوفِ، فى كُلِّ ذلِكَ اَنْتَ لَهُ مُطیعٌ، وَاِلى اِرادَتِهِ سَریعٌ، سُبْحانَهُ ما
و گرفتن و در تمام آنها تو در تحت فرمان او فرمانبردارى و بسوى اراده اش شتابان منزه است خدا كه
اَعْجَبَ ما دَبَّرَ فى اَمْرِكَ، وَاَلْطَفَ ما صَنَعَ فى شَاْنِكَ، جَعَلَك مِفْتاحَ شَهْر
چه شگفت انگیز تدبیرى در امر تو بكار برد و چه دقیق است صنعتى كه در كار تو انجام داده تو را كلید ماه
حادِث، لاَِمْر حادِث، فَاَسْئَلُ اللهَ رَبِّى وَرَبَّكَ، وَخالِقى وَخالِقَكَ،
نوى قرار داده براى كارى نو از خدا پروردگار خود و پروردگار تو و آفریدگار خود و آفریدگار تو
وَمُقَدِّرى وَمُقَدِّرَكَ، وَمُصَوِّرى وَمُصَوِّرَكَ، اَنْ یُصَلِّىَ عَلى مُحَمَّد وَ آلِ
و تقدیر كننده خود و تقدیركننده تو و صورت بخش خودو صورت گر تو خواهم كه درود فرستد بر محمّد و آل
مُحَمَّد، وَاَنْ یَجْعَلَكَ هِلالَ بَرَكة لا تَمْحَقُهَا الاَْیّامُ، وَطَهارَة لا تُدَنِّسُهَا
محمّد و قرار دهد تو را ماه بركتى كه روزگار از بینَش نبرد و ماه پاكیزه اى كه آلوده اش نكند
الاْثامُ، هِلالَ اَمْن مِنَ الأفاتِ، وَسَلامَة مِنَ السَّیِّئاتِ، هِلالَ سَعْد لا
گناهان ماه امنیّت از آفات و سلامتى از بدیها ماه خجسته و مسعودى
نَحْسَ فیهِ، وَیُمْن لا نَكَدَ مَعَهُ، وَیُسْر لا یُمازِجُهُ عُسْرٌ، وَخَیْر لا یَشُوبُهُ
كه نحسى در آن نباشد و ماه میمونى كه ملالى با آن نباشد و ماه آسانى كه با دشوارى مخلوط نشود و ماه خیرى كه
شَرٌّ، هِلالَ اَمْن وَایمان، وَنِعْمَة وَاِحْسان، وَسَلامَة وَاِسْلام، اَللّـهُمَّ صَلِّ
به شرّى آلوده نگردد ماه امنیّت و ایمان و نعمت و احسان و سلامتى و اسلام خدایا درود فرست بر
عَلى مُحَمَّد وَ آلِ مُحَمَّد، وَاجْعَلْنا مِنْ اَرْضى مَنْ طَلَعَ عَلَیْهِ، وَاَزْكى مَنْ
محمّد و آل محمّد و قرار ده ما را از خشنودترین مردمى كه این ماه بر او طلوع كرده و پاكیزه ترین كسانى
نَظَرَ اِلَیْهِ، وَاَسْعَدَ مَنْ تَعَبَّدَ لَكَ فیهِ، وَوَفِّقْنَا اللّـهُمَّ فیهِ لِلطّاعَةِ وَالتَّوْبَةِ،
كه بدان نگاه كرده و سعادتمندترین كسى كه پرستش تو را در آن كرده و موفق دار ما را خدایا در این ماه به فرمانبردارى و توبه
وَاعْصِمْنا فیهِ مِنَ الاْثامِ وَالْحَوْبَةِ، وَاَوْزِعْنا فیهِ شُكْرَ النِّعْمَةِ، وَاَلْبِسْنا فیهِ
و نگاهمان دار در آن از گناهان و خطا و الهام كن به ما در این ماه شكر نعمتت را و بپوشان به مادر
جُنَنَ الْعافِیَةِ، وَاَتْمِمْ عَلَیْنا بِاسْتِكْمالِ طاعَتِكَ فیهِ الْمِنَّةَ، اِنَّكَ اَنْتَ الْمَنّانُ
این ماه سپرهاى تندرستى و منّت خود را بوسیله انجام كامل اطاعتت بر ما تمام كن كه براستى تویى پر نمعت
الْحَمیدُ، وَصَلَّى اللهُ عَلى مُحَمَّد و آلِهِ الطَّیِّبینَ، وَاجْعَلْ لَنا فیهِ عَوْناً مِنْكَ
ستوده و درود خدا بر محمّد و آل پاكش و مقرر دار براى ما در این ماه كمكى از جانب خود
عَلى ما نَدَبْتَنا اِلَیْهِ مِنْ مُفْتَرَضِ طاعَتِكَ، وَتَقَبَّلْها، اِنَّكَ الاَْكْرَمُ مِنْ كُلِّ
براى انجام آنچه ما را بدان خواندى و طاعت واجب خود و بپذیر آن را كه تو كریم ترین همه
كَریم، وَالاَْرْحَمُ مِنْ كُلِّ رَحیم، امینَ امینَ رَبَّ الْعالَمینَ.(4)
كریمانى و مهربانتر از هر مهربانى آمین آمین اى پروردگار جهانیان.
غسل شب اوّل ماه طبق بعضى از روایات مستحب است.(5)
در شب اوّل ماه امام حسین(علیه السلام) را زیارت كند، تا گناهانش بخشوده شود.(6)
6ـ از شب اوّل ماه، شروع به خواندن هزار ركعت نماز ماه رمضان نماید.
دو ركعت نماز بخواند كه در هر ركعت سوره حمد و سوره انعام را بخواند و از خدا بخواهد تا امور وى را كفایت كند و از آنچه كه مى ترسد و از بیماریها او را حفظ نماید.(7)
8ـ این دعا را بخواند كه در اعمال شب آخر ماه شعبان نیز آمده است: اَللّهُمَّ إِنَّ هذَا الشَّهْرُ الْمُبارَكُ... .

بقیه اعمال این ماه مبارک در ادامه مطلب



ادامه مطلب
ارسال توسط jalal
مرتبه
تاریخ : چهارشنبه 13 خرداد 1394
روز ولادت باسعادت امام دوازدهم حضرت مهدى، حجّة بن الحسن صاحب الزمان(عجّل اللّه تعالى فرجه الشریف) است. بسیار شایسته است كه شیعیان، در شب و روز نیمه شعبان، با تشكیل محافل و مجالس، و برپایى سخنرانى ها، درباره عظمت این روز و وجود مقدّس امام زمان(علیه السلام) و شرایط انتظار آن حضرت، و دعا براى تعجیل در ظهورش و دفع شبهات دشمنان و ناآگاهان، آن را گرامى بدارند; ولى در همه این موارد از كارهاى نامناسب وخلاف شرع بپرهیزند و عبادت را با گناه آلوده نسازند.
البتّه زیارت آن حضرت در این روز با استفاده از زیارات معتبرى كه در بخش زیارات آمده بسیار مناسب است


ارسال توسط jalal
مرتبه
تاریخ : سه شنبه 12 خرداد 1394
شب نیمه شعبان 
این شب، شب بسیار مباركى است; از امام صادق(علیه السلام) روایت شده است كه از امام محمّد باقر(علیه السلام) از فضیلت شب نیمه شعبان سؤال شد، فرمود: آن شب، بعد از شب قدر بافضیلت ترین شب هاى سال است. در این شب، خداوند به بندگانش فضل خود را عطا مى فرماید و به كرم خویش، آنان را مى آمرزد;در این شب، براى تقرّب به خداوند سعى و كوشش نمایید! زیرا این شب، شبى است كه خداوند به ذات مقدّس خود قسم یاد كرده است كه نیازمندى را دست خالى برنگرداند، مادامى كه معصیت و گناهى را نخواهد و شبى است كه خداى متعال آن را براى ما اهل البیت(علیهم السلام) قرار داد، آن گونه كه شب قدر را براى پیامبر ما قرار داد. پس در دعا و ثناى الهى در این شب كوشش كنید.(1)
از جمله بركات این شب این است كه ولادت باسعادت منجى عالم بشریّت، مهدى موعود، امام زمان ـ عجّل اللّه تعالى فرجه الشّریف ـ در سحر این شب در سال 255، در «سرّ من رأى»، واقع شد، و بر شرافت این شب افزود.

براى این شب چند عمل است:
اوّل: غسل است كه طبق روایتى از امام صادق(علیه السلام) سبب تخفیف گناهان است.(2)
دوم: احیاى این شب است، به نماز و دعا و استغفار. در روایتى كه حضرت امیر مؤمنان(علیه السلام) از رسول خدا(صلى الله علیه وآله) نقل مى كند آمده است: «هنگامى كه شب نیمه شعبان فرا مى رسد آن را به عبادت به سر برید و روزش را روزه بدارید، زیرا از اوّل تا آخر این شب، از جانب خداوند ندا مى آید: آیا استغفار كننده اى هست كه از گناهان خویش آمرزش طلبد، تا گناهان او را بیامرزم؟ آیا كسى هست كه طلب روزى كند و من روزى او را وسعت بخشم؟».(3)
همچنین در روایتى آمده است كه جبرئیل به رسول خدا(صلى الله علیه وآله) گفت: هر كس این شب را به تسبیح و تكبیر و دعا و نماز و استغفار و... احیا بدارد، خداوند گناهانش را مى آمرزد، و جایگاه و منزل او بهشت خواهد بود...
اى محمّد! این شب را احیا بدار، و به امّتت فرمان ده آن را احیا دارند.
جبرئیل پس از بیان فضایل دیگرى براى این شب، در پایان گفت: محروم واقعى كسى است كه از خیر و بركت این شب محروم باشد!(4)
از امام زین العابدین(علیه السلام) نیز احیاى این شب نقل شده است.(5)
همچنین در روایتى از رسول خدا(صلى الله علیه وآله) نقل شده است كه هر كس این شب را احیا بدارد، در آن روز كه قلبها مى میرد، قلبش نخواهد مرد.(6)
سوم: زیارت امام حسین(علیه السلام) در این شب از افضل اعمال است، و باعث آمرزش گناهان است.(7) در فضیلت زیارت امام حسین(علیه السلام) در این شب روایات متعدّدى نقل شده است از جمله:
1ـ ابوبصیر از امام صادق(علیه السلام) روایت كرده است: هر كس دوست دارد یكصد و بیست و چهار هزار پیامبر با او مصافحه كند، در نیمه شعبان، قبر حسین(علیه السلام) را زیارت كند; زیرا ارواح پیامبران در این شب به اذن خداوند به زیارت آن حضرت مى روند!(8)
در روایت دیگرى امام صادق(علیه السلام) فرمود: وقتى كه نیمه شعبان مى شود از افق اعلى (از جانب خداوند) به زائر امام حسین(علیه السلام) ندا مى دهند كه، اكنون با گناهان آمرزیده برگرد، پاداش تو به عهده پروردگارت و پیامبر خداست!(9)
حدّاقلّ زیارت آن حضرت آن است كه انسان آن شب، بر روى بام خانه و یا فضاى باز دیگرى برود و به سمت راست و چپ آسمان نگاه كند، آنگاه به بالاى سر نظر افكند و با انگشت به سمت راستِ قبله اشاره كند و بگوید: اَلسَّلامُ عَلَیْكَ یا أبا عَبْدِ اللّهِ، اَلسَّلامُ عَلَیْكَ یَابْنَ رَسُولِ اللّهِ، اَلسَّلامُ عَلَیْكَ وَ رَحْمَةُ اللّهِ وَ بَرَكاتُهُ.(10)
براى شب نیمه شعبان زیارت مخصوصه اى امام حسین  نیز مى باشد .

بقیه اعمال در قسمت ادامه مطلب     



ادامه مطلب
طبقه بندی: اعمال ماه ها، 
ارسال توسط jalal
مرتبه
تاریخ : چهارشنبه 6 خرداد 1394

فَما رُوِی فِی الْکافی: أَنَّهُ جاءَ رَجُلٌ إِلَی النَّبِی صلی الله علیه و آله فَقالَ: یا رَسُولَ اللّه ! هَلَکتُ. فَقالَ لَهُ: «هَلْ أَتاک الْخَبیثُ؟ فَقالَ لَک: مَنْ خَلَقَک؟ فَقُلْتَ:

[74]

اَللّه تَعالی، فَقالَ لَک: اَللّه مَنْ خَلَقَهُ»؟ فَقالَ لَهُ: إی وَ الَّذی بَعَثَک بِالْحَقِّ لَکانَ کذا، فَقالَ رَسُولُ اللّه صلی الله علیه و آله : «ذاک وَ اللّه مَحْضُ الاْءیمانِ»؛(55)

مرحوم کلینی رحمه الله در کافی از محمد بن مسلم و او از امام صادق علیه السلام روایت کرده که حضرت فرمود: «مردی نزد حضرت خاتم الانبیاء صلی الله علیه و آله آمد و عرض کرد: یا رسول اللّه ! من هلاک شدم. فرمود: «گویا شیطان تو را وسوسه کرده و گفته چه کسی تو را آفریده؟ و تو گفتی: خالق من خدا است. سپس به تو گفت: او را که آفریده»؟ آن شخص عرض کرد: سوگند به کسی که تو را به حق به رسالت برانگیخت، چنین است که فرمودی. آنگاه حضرت رسول صلی الله علیه و آله فرمود: «این محض ایمان است».

قالَ الْباقِرُ علیه السلام : «إِنَّ رَجُلاً أَتی رَسُولَ اللّه صلی الله علیه و آله فَقالَ: یا رَسُولَ اللّه ! نافَقْتُ، فَقالَ: «وَ اللّه ما نافَقْتَ وَ لَوْ نافَقْتَ ما آتَیتَنی تُعَلَّمَنی، مَا الَّذی رَأی بِک؟ أَظُنُّ أَنَّ الْعَدُوَّ الْحاضِرُ أَتاک، فَقالَ: مَنْ خَلَقَک؟ فَقُلْتَ: اَللّه تَعالی خَلَقَنی، فَقالَ لَک: مَنْ خَلَقَ اللّه ؟ فَقالَ: إی وَ الَّذی بَعَثَک بِالْحَقِّ لَکانَ کذا، فَقالَ: إِنَّ الشَّیطانَ أَتاکمْ مِنْ قِبَلِ الاْءَعْمالِ فَلَمْ یقْوِ عَلَیکمْ، فَأَتاکمْ مِنْ هذَا الْوَجْهِ لِکی یسْتَزِلَّکمْ، فَإِذا کانَ کذلِک فَلْیذْکرْ أَحَدُکمُ اللّه وَحْدَهُ»؛(56)

امام باقر علیه السلام فرمود: «مردی نزد رسول اللّه صلی الله علیه و آله آمد و گفت: من منافق شده ام. حضرت صلی الله علیه و آله فرمود: «به خدا سوگند که تو

[75]

منافق نشده ای، اگر منافق شده بودی، آنچه را برایت پیش آمد کرده است، به من نمی گفتی، گمان این است که دشمن حاضر (شیطان) به تو وسوسه کرد که چه کسی تو را آفریده؟ تو گفتی: خدا مرا آفریده. به تو گفت: او را که آفریده»؟ عرض کرد: آری، سوگند به پروردگاری که تو را به راستی فرستاد، چنین است که می گویی.

آنگاه حضرت صلی الله علیه و آله فرمود: «شیطان از راه اعمال به شما حمله می کند، چون عاجز شد و نتوانست بر شما دست یابد، از این راه (راه عقاید) می آید تا شما را لغزش دهد، هر گاه چنین شد، خدا را به یگانگی یاد کنید و بگویید: لا إله إلا اللّه ».

قالَ عَلِی بْنِ مَهْزِیارٍ: إِنَّ رَجُلاً کتَبَ إِلی أَبیجَعْفَرٍ علیه السلام یشْکوا إِلَیهِ لُمَما یخْطُرُ عَلی بالِهِ، فَأَجابَهُ فی بَعْضِ کلامِهِ: «إِنَّ اللّه إِنْ شاءَ ثَبَّتَک فَلایجْعَلُ لاِءِبْلیسَ عَلَیک طَریقا». قَدْشَکی قَوْمٌ إِلَی النَّبِی صلی الله علیه و آله لُمَما یعْرَضُ لَهُمْ لاَءِنْ تَهْوی بِهِمُ الرّیحُ أَوْ یقَطَّعُوا أَحَبُّ إِلَیهِمْ مِنْ أَنْ یتَکلِّمُوابِهِ، فَقالَ رَسُولُ اللّه صلی الله علیه و آله : «أَ تَجِدُونَ ذلِک»؟ قالُوا: نَعَمْ. قالَ: «وَ الَّذی نَفْسی بِیدِهِ إِنَّ ذلِک لَصَریحُ الاْءیمانُ، فَإِذا وَجَدْتُمُوهُ، فَقُولُوا: آمَنّا بِاللّه وَ رَسُولِهِ وَ لا حَوْلَ وَ لا قُوَّةَ إِلاّ بِاللّه »؛(57)

علی بن مهزیار گفت: مردی به امام باقر علیه السلام نامه ای نوشت و از خاطره هایی که در دلش خطور می کرد شکایت نمود. حضرت باقر علیه السلام در ضمن جواب نامه نوشت: «البته با اراده خداوند

[76]

ثابت قدم خواهی شد و شیاطین بر تو دست نخواهند یافت».

جمعیتی به حضرت خاتم النبیاء صلی الله علیه و آله شکایت کردند از وسوسه هایی که اگر بدن های آنان قطعه قطعه شود، یا باد آنان را فرو بریزد و هلاک کند، در نزدشان آسان تر و بهتر است از این که آن خاطره ها را اظهار کنند. پیغمبر صلی الله علیه و آله از آنان پرسید: «آیا شما واقعا در چنین حالت هستید»؟ گفتند: آری. آنگاهحضرت صلی الله علیه و آله فرمود: «سوگند به کسی که جان من در دست قدرت او است، این همان ایمان صاف و خالص است. هر وقت چنین وسوسه هایی برای شما پیش آمد بگویید: آمَنّا بِاللّه وَ رَسُولِهِ وَ لا حَوْلَ وَ لا قُوَّةَ إِلاّ بِاللّه ».

قالَ النَّبِی صلی الله علیه و آله : «وُضِعَ عَنْ أُمَّتی تِسْعُ خِصالٍ: اَلْخَطاءُ، وَ النَّسْیانُ، وَ ما لایعْلَمُونَهُ وَ ما لایطیقُونَهُ، وَ مَا اضْطَرُّوا عَلَیهِ، وَ مَا اسْتَکرَهُوا عَلَیهِ، وَ الطِّیرَةُ، وَ الْوَسْوَسَةُ فِی التَّفَکرِ فِی الْخَلْقِ، وَ الْحَسَدُ ما لَمْ یظْهِرْ بِلِسانٍ أَوْ یدٍ»؛(58) پیامبر صلی الله علیه و آله فرمود: «از امت من نه چیز برداشته شد و به آنها مؤاخذه نمی شوند: 1- خطا کردن، 2- فراموشی، 3- آنچه را نمی داند، 4- آنچه از طاقت او بیرون است، 5- آنچه را به او مضطر می شود، 6- آنچه را به انجام آن مجبور می شود، 7- فال بد زدن، 8- وسوسه و تفکر کردن در مخلوقات، 9- حسد، مادامی که به زبان نیاورد و لباس عمل بر آنها نپوشاند».

توضیح: از کلیه روایات فوق فهمیده شد که خطورات ذهنی و وسوسه های فکری که برای انسان پیش می آید، لیکن فقط در خاطره و

[77]

فکر انسان است، هیچ گناهی بر آنها مترتب نمی شود و به ایمان انسان لطمه ای وارد نمی سازد، چون از حیطه اختیارات انسان خارج بوده و جزء خلجانات فکری می باشد که بدون اختیار برای انسان پیش می آید.

عَنْ جَمیلِ بْنِ دُرّاجِ عَنْ أَبیعَبْدِاللّه علیه السلام قالَ: قُلْتُ لَهُ: إِنَّهُ یقَعُ فی قَلْبی أَمْرٌ عَظیمٌ. فَقالَ: «قُلْ لا إِلهَ إِلاَّ اللّه »، قالَ جَمیلُ: فَکلَّما وَقَعَ فی قَلْبی شَی ءٌ، قُلْتُ لا إِلهَ إِلاَّ اللّه ، فَیذْهَبُ عَنّی؛(59)

از جمیل بن دراج روایت شده که گفت: به امام صادق علیه السلام عرض کردم: شیطان در قلبم وسوسه بزرگی می کند. آن حضرت علیه السلام فرمود: «بگو لا إِلهَ إِلاَّ اللّه »، جمیل گفت: هر گاه که آن نوع وسوسه ها در دلم می آمد، با ذکر و یاد لا اله الا اللّه آن وسوسه از بین می رفت».

عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ حِمْرانِ قالَ: سَأَلْتُ أَباعَبْدِاللّه علیه السلام عَنِ الْوَسْوَسَةِ وَ إِنْ کثُرَتْ، فَقالَ: «لا شَی ءَ فیها، تَقُولُ: لا إِلهَ إِلاَّ اللّه »؛(60)

از محمد بن حمران نقل شده که گفت: از محضر امام صادق علیه السلام سؤال کردم: اگر وسوسه زیاد گردد، چه کنم؟ فرمود: «چیز مهمی در آن نیست، بگو: لا اله الا اللّه ».

بقیه در ادامه مطلب 




ادامه مطلب
ارسال توسط jalal
(تعداد کل صفحات:61)      [1]   [2]   [3]   [4]   [5]   [6]   [7]   [...]  

آرشیو مطالب
نظر سنجی
ختم دسته جمعی صلوات






پیوند های روزانه
امکانات جانبی


قالب وبلاگ